‘Hulp vragen zorgde ervoor dat mijn kinderen mee konden blijven doen’
Als alleenstaande moeder van drie dochters heeft Ashiana jarenlang moeten rondkomen met weinig geld. Daardoor waren dingen die voor andere gezinnen vanzelfsprekend zijn, niet altijd mogelijk. Een dagje weg, zakgeld of meedoen aan sport en activiteiten: overal moest ze over nadenken. Dankzij hulp van verschillende organisaties konden haar kinderen toch meedoen en kregen ze de ruimte om kind te zijn. “Eerst schaamde ik me ervoor dat we hulp nodig hadden. Nu niet meer. Ik ben juist blij dat ik hulp heb gezocht voor mezelf en mijn kinderen.”
Ashiana, kun je iets vertellen over jullie gezin?
“Ik ben een alleenstaande moeder van drie dochters van 21, 19 en 7 jaar. Ik ben huisvrouw en heb sinds mijn jeugd last van gezondheidsproblemen. Door verschillende omstandigheden in mijn leven kreeg ik steeds meer financiële zorgen. Vanaf 2022 werd het pas echt moeilijk. Ik bleef alleen achter met schulden en ben toen op zoek gegaan naar hulp. Dat was niet altijd makkelijk, maar ik wist dat ik iets moest doen om ervoor te zorgen dat mijn kinderen zo min mogelijk van onze situatie zouden merken.”
Wat betekende die financieel moeilijke periode voor jullie gezin?
“Je moet steeds nadenken over wat wel en niet kan. We zijn in al die jaren bijvoorbeeld nog nooit samen op vakantie geweest. Ook een dagje weg kon niet zomaar. Dan moest ik eerst kijken of het financieel mogelijk was. Er was ook een periode waarin ik mijn kinderen geen zakgeld kon geven. Daar voelde ik me zo schuldig over. Ik gaf de kinderbijslag aan de (oudste) kinderen zodat ze daar zelf spullen van konden kopen.
Toch heb ik altijd geprobeerd om ervoor te zorgen dat mijn kinderen niets tekortkwamen. De noodzakelijke spullen hadden ze en op verjaardagen en tijdens de feestdagen werden ze altijd verwend. Ik wilde dat mijn financiële situatie zo min mogelijk invloed had op hun jeugd. Als moeder wil je natuurlijk het liefst dat je kinderen zich geen zorgen hoeven te maken over geld.”
Wanneer merkte je dat hulp nodig was?
“In 2022 kwamen we voor het eerst bij de Voedselbank. Dat was best moeilijk. Maar de hulp zorgde ervoor dat we toch konden rondkomen. Rond de feestdagen kregen we via kerken en hulpverlening ook cadeaubonnen voor boodschappen. Dat gaf ons op financieel moeilijke momenten net wat extra ruimte.
Het deed wel pijn dat mijn kinderen en ik via social media werden uitgelachen omdat we naar de Voedselbank gingen. Niemand kiest ervoor om in zo’n situatie terecht te komen. Eerst schaamde ik me ervoor, nu niet meer. Ik ben blij dat ik hulp heb gezocht, voor mezelf én mijn kinderen.”
Welke andere hulp hebben jullie gekregen?
“We hebben door de jaren heen hulp gekregen van verschillende organisaties. Zo kregen we ieder jaar via Stichting Jarige Job een verjaardagspakket. Via de lokale Leergeldstichting konden mijn kinderen sporten en aan verschillende activiteiten meedoen. Mijn oudere dochters hebben bijvoorbeeld een fiets en een laptop gekregen voor school. Ook konden zij op dansen, zingen, zwemmen en kickboksen.
Mijn jongste dochter heeft musical en ballet kunnen doen en binnenkort begint ze met zwemles. Dat zijn dingen die voor kinderen heel belangrijk kunnen zijn, maar die financieel niet altijd vanzelfsprekend zijn. Ook kregen we eenmalig hulp van de LINDA.foundation en via zomervakantiepakketten. Al die vormen van ondersteuning hebben op hun eigen manier geholpen om moeilijke periodes door te komen waar ik ontzettend dankbaar voor ben.”
Wat heeft die hulp voor je kinderen betekend?
“Het zorgde ervoor dat mijn kinderen zo veel mogelijk konden blijven meedoen. Dat vind ik heel belangrijk. Als je thuis weinig geld hebt, wil je niet dat je kind daardoor ook buiten de groep komt te staan. Sporten, muziek maken, dansen of zwemmen zijn niet alleen leuke activiteiten. Kinderen ontmoeten daar andere kinderen, ontwikkelen zichzelf en hebben plezier. Voor mijn dochters betekende de hulp dat zij die kansen ook kregen.
Hetzelfde geldt voor een verjaardag. Een verjaardagspakket lijkt misschien iets kleins, maar voor een kind is het juist bijzonder om een cadeau uit te kunnen pakken en je verjaardag te vieren. Ik wilde dat mijn kinderen die momenten gewoon konden hebben. De hulp zorgde er niet voor dat alle financiële problemen ineens verdwenen, maar wel dat mijn kinderen daar zo min mogelijk last van hadden. Dat gaf mij als moeder rust. We hebben het ondanks alles goed gehad en zijn samen door deze moeilijke jaren heen gekomen.”
En wat betekende die steun voor jou als moeder?
“Het gaf me het gevoel dat we niet in de steek werden gelaten en dat er mensen waren die aan ons dachten. Ik kreeg zelfs lieve kaartjes. Die heb ik bewaard. Mooie, lieve teksten en boodschappen. Juist op moeilijke momenten betekenen zulke kleine gebaren heel veel. Ook mijn ouders hebben ons geholpen. Ze kookten voor ons en mijn kinderen werden bij opa en oma altijd extra verwend, vooral met verjaardagen en de feestdagen. Dat soort steun vergeet je niet.
Als moeder wil je natuurlijk het liefst alles zelf kunnen regelen voor je kinderen. Het is niet makkelijk om toe te geven dat dat soms niet lukt. Maar uiteindelijk gaat het erom dat je kinderen krijgen wat ze nodig hebben.”
Wat zou je andere ouders met geldzorgen willen meegeven?
“Dat je je niet hoeft te schamen om hulp te vragen. Als alleenstaande moeder kan het financieel soms ontzettend zwaar zijn. Soms heb je gewoon geen andere keuze. Uiteindelijk wil iedere ouder hetzelfde: dat je kinderen het goed hebben, mee kunnen doen en zich niet anders hoeven te voelen omdat er thuis minder geld is. Ik ben dankbaar dat er organisaties zijn die gezinnen willen helpen.
Niemand kiest ervoor om financiële problemen te hebben. En hulp vragen betekent niet dat je als ouder hebt gefaald. Voor mij betekende hulp juist dat ik er voor mijn kinderen kon blijven zijn.”
Waar hoop je zelf nog op?
“Ik hoop dat ik in de toekomst iets voor andere kinderen kan betekenen. Ik zou graag cadeaupakketjes samenstellen voor kinderen die het wat minder hebben. Met noodzakelijke spullen, maar ook met leuke extra’s voor verjaardagen en de feestdagen. Ik weet hoeveel het kan betekenen als iemand op zo’n moment aan je denkt.
Ik wil vooral dat mensen mij herinneren als een moeder die altijd voor haar kinderen heeft gezorgd en hen op de eerste plek heeft gezet. Mijn kinderen zijn mijn grootste kracht en motivatie. Ondanks alles wat er op mijn pad kwam, ben ik voor hen blijven zorgen en voor hen blijven vechten.
Ik ben geen vrouw die nooit is gevallen. Ik ben een vrouw die telkens opnieuw is opgestaan.”